Voordelen van alle aard: de nieuwe fiscale 20%-regel

Auteur Isabelle Caluwaerts  (Legal expert)
Leestijd 6min
Laatst geüpdatet 02/09/2026 - 08:33

De belastingwetgeving legt voortaan strengere regels op voor voordelen van alle aard als loonelement.

Het doel van de nieuwe maatregel is om het aantal gevallen te beperken waarin een aanzienlijk gedeelte van de bezoldiging bestaat uit voordelen die fiscaal forfaitair worden geraamd. 
Vanaf de inkomsten van 2026 wordt een drempel van 20% ingevoerd: boven deze grens kan het overschrijdende deel leiden tot een fiscale sanctie voor de werkgever of de vennootschap.

Wat is het principe?

De nieuwe regelgeving introduceert het begrip "bovenmatig deel van de voordelen van alle aard".

Er is sprake van een bovenmatig deel van de voordelen van alle aard als de voordelen van alle aard die geraamd worden op basis van een forfaitair bedrag, toegekend aan ofwel werknemers, ofwel bedrijfsleiders, tijdens het jaar meer bedragen dan 20% van respectievelijk ofwel de aan werknemers uitbetaalde belastbare bezoldigingen ofwel de aan bedrijfsleiders uitbetaalde belastbare bezoldigingen. 

De berekening moet dus per categorie afzonderlijk worden uitgevoerd: 

  • enerzijds de forfaitair geraamde voordelen van de werknemers op hun totale belastbare bezoldiging, en; 
  • anderzijds de forfaitair geraamde voordelen van de bedrijfsleiders op hun totale belastbare bezoldiging. 

Wanneer de forfaitaire voordelen meer dan 20% van de totale bezoldiging bedragen, wordt het deel dat dit plafond overschrijdt als bovenmatig beschouwd. Het gaat dus niet om een individueel plafond voor elk voordeel: het globale evenwicht tussen de bezoldiging en de forfaitaire voordelen wordt bekeken.

Niet voor alle voordelen

De nieuwe regel is niet zonder onderscheid van toepassing op alle voordelen van alle aard.

De wetgever richt zich op de voordelen waarvoor de fiscale regelgeving een forfaitaire raming voorziet. Het gaat hierbij met name om verschillende "klassieke" voordelen, zoals het privégebruik van een bedrijfswagen, bepaalde IT- of telefoonapparatuur die ter beschikking wordt gesteld voor privégebruik, het ter beschikking stellen van een woning, aandelenopties die worden toegekend op grond van de wet van 26 maart 1999, …

Een voordeel dat daarentegen op basis van zijn werkelijke waarde moet worden geraamd, wordt niet in aanmerking genomen bij de berekening van deze grens van 20%.

Bijzondere aandacht voor ondernemingen

Het overschrijden van de drempel leidt niet tot een bijkomende belastingheffing voor de werknemer op het voordeel zelf. De maatregel neemt voornamelijk de vorm aan van extra belastingdruk voor de werkgever of de vennootschap die de voordelen toekent.

Voor de werknemers wordt een afzonderlijke aanslag van 7,5% gevestigd wat betreft het bovenmatig deel. Die aanslag vormt een extra kost voor de werkgever en moet daarom opgenomen worden in de analyse van de totale kosten van het loonpakket.

De hervorming voorziet bovendien in een specifieke behandeling wanneer de voordelen toegekend worden aan bedrijfsleiders. Het mechanisme is niet hetzelfde als dat voor werknemers en kan er voor bepaalde vennootschappen met name toe leiden dat zij het voordeel van het verlaagde tarief in de vennootschapsbelasting verliezen.

Voorbeeld: een onderneming met vijf werknemers en twee bedrijfsleiders

In de loop van 2026 betaalt een onderneming aan haar vijf werknemers een totale belastbare bezoldiging uit van 500 000 EUR. Deze werknemers genieten diverse voordelen van alle aard die forfaitair geraamd worden op een totaalbedrag van 110 000 EUR.

Het plafond van 20% bedraagt dus: 500 000 EUR × 20% = 100 000 EUR

De forfaitaire voordelen overschrijden dit plafond met: 110 000 EUR – 100 000 EUR = 10 000 EUR

Het bovenmatig deel bedraagt dus 10 000 EUR.

Voor deze categorie geldt een afzonderlijke belasting van 7,5% op het bovenmatig deel. Het overeenstemmende bedrag bedraagt dus: 10 000 EUR × 7,5% = 750 EUR

De vennootschap heeft ook twee bedrijfsleiders. Hun totale belastbare bezoldiging bedraagt 140 000 EUR, waarvan 22 000 EUR aan forfaitaire voordelen.

Het plafond van 20% bedraagt hier: 140 000 EUR × 20% = 28 000 EUR

De algemene ratio van forfaitaire vergoedingen van alle aard die aan bedrijfsleiders wordt toegekend, bedraagt minder dan 20%.

Een controle waarop je je moet voorbereiden

Deze nieuwe regel nodigt ondernemingen uit om de voordelen van alle aard niet langer voordeel per voordeel te beoordelen.

Er is een algemene analyse van het verloningsbeleid nodig om vast te stellen:

  • welke voordelen forfaitair geraamd worden;
  • wat hun fiscale waarde is;
  • wat het totaalbedrag is van de betreffende bezoldigingen;
  • of de verhouding tussen deze twee componenten onder de drempel van 20% blijft;
  • en, indien van toepassing, wat de fiscale kosten zouden zijn van een overschrijding.

Aan deze controle dient bijzondere aandacht te worden besteed wanneer de bezoldiging grotendeels uit forfaitaire voordelen bestaat.

Wat moet je concreet doen?

Ondernemingen hebben er belang bij om hun loonpakketten in kaart te brengen en situaties te identificeren waarin de drempel mogelijk overschreden wordt.

Het kan met name raadzaam zijn om:

  • de pakketten met een hoog aandeel forfaitaire voordelen opnieuw te bekijken;
  • een onderscheid te maken tussen de forfaitair geraamde voordelen en de voordelen die op hun werkelijke waarde geraamd worden;
  • een simulatie uit te voeren van de ratio van 20%;
  • de potentiële kosten van de afzonderlijke heffing berekenen;
  • de situatie van de werknemers en van de bedrijfsleiders afzonderlijk te controleren;
  • deze nieuwe beperking mee te nemen bij het uitwerken van toekomstige loonpakketten.

Wat onthouden we?

"20%" vormt voortaan de fiscale referentiedrempel voor forfaitair geraamde voordelen van alle aard.

Boven deze drempel is het overschrijdende deel niet langer fiscaal neutraal voor de onderneming: voor de aan de werknemers toegekende voordelen geldt hiervoor een afzonderlijke aanslag van 7,5%. Voor bedrijfsleiders geldt daarentegen een specifieke regeling.

In de praktijk is het dus verstandig om niet te wachten tot het einde van het boekjaar om de ratio te controleren: door gedurende het jaar een simulatie uit te voeren, kunnen situaties die mogelijk tot extra belastingdruk leiden, op tijd gesignaleerd worden.

Vragen? Hulp nodig?

Neem contact op met onze consultants via juridische-dienst@easypay-group.com. 

Bron: 

  • Wet van 15 juli 2026 tot hervorming van de personenbelasting, B.S. van 29 juli 2026.

De website van Easypay Group is een kanaal om informatie in een begrijpelijke vorm ter beschikking te stellen aan aangesloten leden en niet-leden. Easypay Group streeft er naar actuele informatie aan te bieden en deze informatie wordt met de grootste zorg samengesteld (onder andere in de vorm van nieuwsflashes). Maar aangezien de sociale en fiscale wetgeving voortdurend in beweging is, kan Easypay Group geen enkele aansprakelijkheid aanvaarden inzake de juistheid, het up-to-date zijn of de volledigheid van de informatie die via deze website werd geraadpleegd of uitgewisseld. Verdere bepalingen kunnen worden nagelezen in onze algemene disclaimer die van toepassing is bij elke raadpleging van deze website. Door deze website te raadplegen, aanvaardt u uitdrukkelijk de bepalingen van deze disclaimer. Easypay Group kan de inhoud van deze disclaimer eenzijdig wijzigen.